posługiwać się


posługiwać się
Posługiwać się różnymi, innymi językami zob. język 15.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • posługiwać się – posłużyć się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} wykorzystywać coś jako środek, narzędzie do realizacji jakiegoś zadania, do osiągnięcia jakiegoś celu, jako pomoc w jakimś działaniu; posiłkować się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nauczyć… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • posługiwać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ib, posługiwaćguję, posługiwaćguje {{/stl 8}}{{stl 7}} wykonywać dla kogoś, za kogoś czynności domowe, porządkowe, gospodarskie, usługiwać komuś; trudnić się zawodowo wykonywaniem tych czynności : {{/stl 7}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • obchodzić się – obejść się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} traktować kogoś w jakiś sposób : {{/stl 7}}{{stl 10}}Obchodzić (obejść) się z kimś dobrze, litościwie, srogo, jak z dorosłym. Obeszli się z nim niegrzecznie w urzędzie. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wyręczać się – wyręczyć się — {{/stl 13}}{{stl 7}} zlecać komuś wykonanie jakiejś pracy, którą w przeciwnym razie trzeba by wykonać samemu; posługiwać się kimś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wyręcza się dziećmi w robieniu porządków. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • posłużyć się — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}posługiwać się {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • posłużyć — dk VIb, posłużyćżę, posłużyćżysz, posłużyćsłuż, posłużyćżył posługiwać ndk IX, posłużyćguję, posłużyćgujesz, posłużyćguj, posłużyćiwał 1. tylko dk «zostać użytym jako pomoc, środek, narzędzie do osiągnięcia jakiegoś celu; przydać się do czegoś»… …   Słownik języka polskiego

  • manipulować — ndk IV, manipulowaćluję, manipulowaćlujesz, manipulowaćluj, manipulowaćował, manipulowaćowany 1. «wykonywać ręcznie, także za pomocą narzędzia jakąś czynność, zwłaszcza wymagającą precyzji, zręczności, posługiwać się czymś przy wykonywaniu takiej …   Słownik języka polskiego

  • mówić — ndk VIa, mówićwię, mówićwisz, mów, mówićwił, mówićwiony 1. «posługiwać się słowami dla komunikowania myśli i przeżyć; mieć zdolność mowy» Dziecko zaczyna mówić. Mówić komuś prawdę, brednie, bajki. Mówić wiersz. Mówić z kimś, komuś o ostatnich… …   Słownik języka polskiego

  • brać — I ndk IX, biorę, bierzesz, bierz, brał, brany 1. «ujmować, chwytać, obejmować ręką, oburącz (także narządem chwytnym, np. u zwierząt, albo narzędziem); przystosowywać do niesienia, trzymania» Brać co palcami, ręką, zębami, łyżką, widelcem, łopatą …   Słownik języka polskiego

  • język — 1. pot. Biec, biegać, pędzić, gonić, latać, lecieć z wywieszonym językiem, posp. jęzorem, ozorem «iść, biec, biegać bardzo szybko (mimo zmęczenia), śpiesząc się, chcąc gdzieś zdążyć lub coś załatwić»: Tadzio lata z wywieszonym językiem i skupuje …   Słownik frazeologiczny